Deze docent in Maastricht gaat met pensioen… of toch niet?

In maart 2026 kwam er voor mij een grote verandering. Twee dagen per week werkte ik bij de Universiteit Maastricht als docent aan de Faculteit der Cultuur- en Maatschappijwetenschappen. De Nederlandse naam gebruiken we eigenlijk niet zo vaak, ik moest hem opzoeken. Meestal hebben we het over de Faculty of Arts and Social Sciences (FASOS). Bijna al het onderwijs vindt er plaats in het Engels en veel activiteiten eromheen eveneens – voor een internationaal studentenpubliek uit veel (voornamelijk Europese) landen en met een zeer veelzijdig team collega’s. De faculteit verzorgt vier bachelor- en een tiental masteropleidingen.

Ik heb er twintig jaar gewerkt en was het meest actief in de bachelors European Studies, Arts & Culture en Digital Society. Naast algemene inleidende vakken in Academic Writing, Europese geschiedenis en literatuurgeschiedenis, die aansluiten bij mijn academische achtergrond, werkte ik ook met studenten op mijn specialisaties: taalpolitiek in Europa en religieuze geschiedenis. Ook in de scripties en stages die ik begeleidde, kwamen beide thema’s ruim aan bod.

Thuis in Maastricht

Geen academische positie zonder bestuurscomponent. Voor mij bestond die de afgelopen jaren uit de functie directeur Talencentrum (1999-2007), lid van de Opleidingscommisie Cultuurwetenschappen (2008-2011) en lid van de overkoepelende facultaire Examencommissie (2011-2018).

Ik heb me zevenentwintig jaar erg thuis gevoeld in de Maastrichtse academische setting, met zijn traditie van innovatief onderwijs, student-gecentreerde aanpak, interdisciplinariteit, internationale horizon en diepgewortelde meertaligheid. Het was en bleef uitdagend en interessant om er met studenten te werken. Het oude adagium, dat je als docent zeker zoveel leert van je onderwijs als je studenten, gaat ook in Maastricht op. Maar in 2026 heb ik dit hoofdstuk dus afgesloten: ik vond het onderwijsritme wel zwaar worden, met zijn strakke roosters, eeuwige deadlines en korte vakanties (dat geldt voor Maastricht met zo ongeveer het langste academisch jaar in Europa). Niet versleten, nog altijd enthousiast… En toch de keus gemaakt om terug te treden en nog enkele jaren van mijn loopbaan een nieuwe uitdaging aan te gaan: als directeur van het klooster in Wittem. 

arrow-right arrow-down arrow-left chevron-right chevron-left keyboard_arrow_down plus-circle cross close search2 twitter2 facebook2 youtube2 linkedin2 envelope-o instagram2 menu play2 mobile2 users3 signal user whatsapp22 envelope-o2 quotes-left spinner2222 checkbox-checked checkbox-unchecked checkmark price-tag lightbulb_outline comment-square binoculars home