"Onze nieuwsgierigheid werd door die witte plek buiten onze kaart gewekt en we besloten op onderzoek uit te gaan. In dat topografische niemandsland bleek een klein en vriendelijk stadje te liggen: Visé. Een stadje aan de Maas met een levendig centrum, een mooi achterland en aantrekkelijke voorzieningen, zoals uiteenlopende winkels, scholen van allerlei soort en een uitgebreid aanbod voor de vrije tijd van alle gezinsleden. Groot genoeg genoeg om een stedelijke woonomgeving te bieden en klein genoeg om overzichtelijk te blijven. Gunstig gelegen aan een spoorlijn en een snelweg en in de onmiddellijke nabijheid van Luik en Maastricht. Daar, in dat stadje dat niet op onze topografische kaarten stond, zijn we gaan wonen."

Visé: een geschiedenis (2002)

"Nederlandse romans in Bologna, een even vreemd verschijnsel als geitenwollen sokken op het marmer."

Onder de bogen - Bolognees dagboek (1989-1990)

"Italië oefende in de jaren tachtig een geweldige aantrekkingskracht uit op Nederlandse studenten. Het was de periode dat de pizzeria's in de mode kwamen, dat er veel Italiaanse films te zien waren en dat de Italiaanse keuken de studentenhuishoudens veroverde. Daarbij had het warme en schilderachtige Italië het imago van ideaal vakantieland waar iedere student wel een keer naar toe wilde gaan. In februari 1986 bracht ik een voorbereidend bezoek aan Bologna, om de beursaanvraag voor te bereiden en eens een kijkje op het college te nemen. Eind april hoorde ik dat me een beurs was toegekend en op 1 maart 1987 kon ik in het Collegio terecht!"

Herinneringen aan het Collegio Dei Fiamminghi (1987-1989)

"Een bezoek aan de boerderij begint bij de laan. Daar stopt onze Kadet om mij eruit te laten. Ik ben na een half uur in het benauwde autootje onrustig, licht duizelig van de vele bochten langs de Gaag. Mijn benen plakken aan het hete kunstleer en mijn nek en schouders zijn bezweet. Ik mag eruit! Het is heerlijk om midden in de polder te staan en de frisse westerbries op mijn blote knieën te voelen. Het is verrukkelijk om vrij en alleen in die weidse ruimte uit te stappen. Het kadetje tuft de kale laan af en raakt uit zicht."

Erfgenaam: herinneringen aan het Huis ten Dorp