Nootjes
De dichter Petrarca typeerde ooit zijn eigen schrijfsels als nugae : nootjes. Nu gebeurde dat niet helemaal zonder ijdelheid, want de man was op dat moment al wereldberoemd. Velen namen de moeite om van Petrarca's nugae , gedichten maar ook brieven, een afschrift te verzamelen. En toch blijft het een mooi beeld: schrijfsels zijn vaak kleine nootjes die op een dag van een boom vallen. Onaanzienlijke nootjes die we oprapen, afpellen en opknabbelen. Of misschien een tijdje op een schaal laten liggen.
Zo ligt ook mijn tafel vol met kleine gelegenheidsteksten. Schrijfsels die je niet in je lijst publicaties opneemt maar die voor jezelf toch enige waarde vertegenwoordigen. Stukjes voor een blad, gedichten, brieven, herinneringen. Nauwelijks te rubriceren teksten. Onvoltooide en oninpasbare teksten. Stukken die hun tijd al hebben uitgediend, maar die je toch nog even bewaart. Nuts?
Noisettes
Le poète Pétrarque qualifia un jour ces propres écrits de nugae, noisettes, non sans quelque fausse modestie car il était déjà reconnu à travers le monde et beaucoup se donnaient la peine de ramasser ces ‘noisettes’ et de collecter poèmes et lettres. Mais quelle belle image ! Les écrits sont souvent, en effet, de petites noisettes qui, un jour, mûres, tombent de l’arbre. Petits fruits qui nous paraissent sans importance mais que nous ramassons, décortiquons et que nous grignotons. Parfois même, il arrive que, loin de notre attention, nous les laissions attendre notre bon plaisir sur un plateau.
Comme ces petits fruits attendent sur leur plateau, de petits textes attendent sur ma table ; ce genre d’écrits qui ne figurent pas sur la liste des publications mais qui, malgré tout, sont chers à notre cœur. Textes destinés à une revue, poèmes, lettres, souvenirs, bref de ceux que l’on ne peut aisément classer dans telle ou telle catégorie. Textes imparfaits ou qui ne se laissent pas enfermer dans un grand tout, textes un peu vieillis mais textes auxquels un peu de notre âme est attachée et que l’on ne peut jeter. Nuts ?
| L' equilibrio della parole (1992) |  |
|
In wolken en skeletten (1987) |
 |
|
Op de prent bevindt zich onder een grote oude
boom het leger met een aantal gevangenen; tenminste één
persoon .
