Zomercursus spiritualiteit in Indonesië (juli 2010)

Grappig was het om zo’n grote groep fraters tegen te komen die ik nog niet kende, behalve de deelnemers (uit allerlei landen) waren er ook veel andere Indonesische fraters die we rond het programma tegenkwamen… dus ik heb met misschien wel 50 nog onbekende fraters een heel nieuw deel van de CMM-wereld heb gezien... lees verder

Bachstage met Ton Koopman (mei 2010)

Ik zal Bach nooit meer op dezelfde manier zingen, dat is duidelijk. De Bachstage in Parijs was zeer indringend, een ‘muzikale hersenspoeling’... Nog steeds word ik midden in de nacht wakker met Bach in mijn hoofd: ich sehne mich... Dan schiet ik rechtop, verlangend naar een genieting die er was en die ik maar moeilijk los kan laten. Maar het heeft ook iets spijtigs: we kunnen het sublieme even ervaren, een kort ogenblik, en moeten het daarna doen met de herinnering eraan.

Komm Jesu komm

Toegift

Wat voor werk doe je nou bij de fraters? En wat zijn fraters precies? (november 2009)

Vaak stellen mensen mij dit soort vragen. Ze kunnen zich niet zo goed voorstellen wat een 'studiesecretaris spiritualiteit' precies doet. En ze vinden het ook moeilijk om zich een beeld te vormen van een religieuze gemeenschap vandaag de dag.

Het kleine boekje Fraters dat in november 2009 verscheen, geeft in elk geval een antwoord op de tweede vraag. Het is een portret van de congregatie, geschreven voor een breed publiek van belangstellenden.

Als studiesecretaris heb ik meegewerkt aan dit project, samen met een kleine werkgroep van Nederlandse fraters. Bij de presentatie van Fraters heb ik kort iets verteld over het tot stand komen van de brochure en de keuzes die we daarbij hebben gemaakt. Een verhaal dat ook wel een beetje een antwoord geeft op de vraag: waar bestaat je werk in Tilburg uit?

Bij elk klooster dat we bezochten was vader abt even bang dat hij er een van zijn jongere monniken zou kwijtraken, maar gelukkig is de hele groep toch behouden thuis gekomen. Niet helemaal ongeschonden, want ons enthousiasme hebben we wel moeten bezuren met soms te lange en te volle reisdagen. Ook reizen vergt een zekere ascese, nog los van de voor een monnik grote opgave om de stabiliteit en de eigen kloosterlijke routine tijdelijk los te laten. Reisverslag

De PR van monastieke gemeenschappen: een discussie (2007-2009)

Hoe kunnen benedictijnse gemeenschappen in Nederland en België zich beter profileren? Is dit überhaupt nodig? Welke rol kunnen de met klooster verbonden leken daarin spelen? Dit waren de vragen van een overleg van vier oversten en vier mensen die in nauwe verbondenheid met kloosters leven, op 10 maart 2007, in de abdij Keizersberg te Leuven. Enkele aantekeningen van een deelnemer aan het gesprek.

Een van de uitkomsten van de discussie was het initiatief om een nieuw, op een groter publiek gericht monastiek tijdschrift voor de Lage Landen in te richten: een resultaat dat sneller dan voorzien is gerealiseerd in het tijdschrift De Kovel dat sinds 2008 verschijnt.

Een monastiek studiecentrum?

Een ander punt uit de discussie was of het mogelijk en nodig zou zijn een monastiek studiecentrum voor de Lage Landen in te richten. Een monastiek instituut / studiecentrum zou idealiter zo moeten worden ingericht, dat het een brug kan vormen tussen de monastieke wereld en de maatschappij (onderwijs, media, musea), waarbij het enerzijds functioneert als expertisecentrum voor monastieke geschiedenis en spiritualiteit waarop maatschappelijke instanties en uiteraard ook de kloosters zelf een beroep kunnen doen, en anderzijds als centrum voor onderwijs en vorming in het religieuze gedachtegoed dat, door zijn inbedding binnen andere structuren, mensen de weg wijst naar die kloosters. Het moet de uitstraling van de kloosterwereld versterken, maar kan dat alleen doen als het

1. de mensen en expertise binnen de kloosters zelf weet te bundelen;
2. een zichtbare plaats in de maatschappij en verankering in het onderwijs heeft.

De discussie over het monastieke studiecentrum is in 2009 - voorlopig - afgerond met de vaststelling dat er vanuit de kloosters op dit moment onvoldoende draagvlak voor is. Misschien is het zinvol om het sneuvelstuk met gedachten over een studiecentrum en internationale voorbeelden hierbij te voegen. Een dergelijke discussie wordt immers met enige regelmaat nieuw leven ingeblazen.

De Sint Paulusabdij Utrecht herleeft virtueel (april 2008)

Hoe het precies is gekomen, kan ik me niet herinneren. Maar tussen de bedrijven door van het drukke jaar 2008 heb ik samen met de monniken van Slangenburg meegewerkt aan een 'experience' film voor het nieuwe Experience museum religion utrecht, op een historische locatie in Utrecht. Het idee van de sympathieke filmmakers: je hebt echte monniken en religieuzen nodig om een geloofwaardige, inleefbare film over religieus leven te maken. De toeschouwer ziet en voelt het onmiddellijk als ze met acteurs te maken hebben.

Een kleine proeve van het project waar we aan mee hebben gewerkt. Wie de hele film wil zien, zal toch echt naar het museum/stadsarchief in Utrecht zélf moeten gaan!

Hoe is het om zuster van liefde te zijn? (november 2007)

Op uitnodiging van de Zusters van Liefde van Onze Lieve Vrouw Moeder van Barmhartigheid, maakte ik een boekje met een portret van het leven van de zusters. Het boekje wordt op 23 november 2007 in Tilburg gepresenteerd en zal via uitgeverij Valkhof Pers ook in de boekhandel verkrijgbaar zijn. Liefde in je naam laat in een aantal korte en meditatieve teksten zien wat het betekent om vandaag de dag als zuster te leven en te werken.

Lees meer...

Gedicht 'Bloeiend kruis'
Ons leven in de wereld

Frater Andreas, 5 augustus 2007

In een hoekje van mijn studeerkamer hangt een oorspronkelijke Andreasprent, met een stukje ‘door Andreas gedragen stof’ eronder geplakt. Bij alles wat ik schrijf, kijkt de stille frater me onderzoekend aan: klopt het wel wat je schrijft? Hij is erg scrupuleus en wijkt geen millimeter af van de waarheid. En als ik even vastloop met schrijven, of in tijdnood raak, dan kijk ik op mijn beurt frater Andreas aan: ‘eerwaarde frater, helpt u me even om hieruit te komen?’ Dan knikt hij stilletjes en bemoedigend. Zo heb ik in een paar jaar tijd een goede verstandhouding gekregen met de ‘heilige frater’.

Het geheim van een zalige uitstraling

Maastricht University, 5 June 2007

Charles van Leeuwen is leaving his post after eight years as director of the Language Centre. Today is his last working day in the old canon’s house of the Church of Saint Servatius, the distinguished home of the institute. Interview

Universiteit Maastricht, 5 juni 2007

Charles van Leeuwen neemt afscheid, na acht jaar directeur van het Talencentrum te zijn geweest. Vandaag is zijn laatste werkdag in het sfeervolle instituut, dat is gehuisvest in een oud kanunnikenhuis van het Sint Servaasklooster. De zeventig medewerkers en 5000 studenten organiseren een feestje, maar met gemengde gevoelens. Interview